Ik schreeuw door mijn kamer
Rot op!
Schreeuw ik tegen iemand die verder weg is dan ooit
Kilometers van me vandaan
Maar hier toch mijn gedachten binnenstampt
Ik wil je daar niet
Je doet daar zoveel pijn
Dat ik jankend als een dier rondloop
Van jou hou ik het allermeest
In jou zie ik mij
Er waren tijden dat we wel één mechanisme leken
Met een gedeeld zenuwstelsel
Jou achterlaten voelde als levend verscheurd worden

Ik heb altijd gewenst dat je me zag
Dat je naar me luisterde
En je spreidde je armen uit voor mij
Om al mijn zorgen en kwetsbaarheid daarin te leggen
En je droeg het
Maar gooide het van je af
Wreef het in mijn gezicht
Je verloochende
En ik ben altijd teruggekomen omdat ik in je geloofde
In je liefde, je puurheid, je goede wil
Maar jij liet me al de hoeken van het emotionele spectrum zien
Totdat ik niet meer kon

Tot ik zo kapot was
Dat ik jou, mijn liefste mens, achterliet

En als je nu aanklopt
Al is het virtueel
Dan blaf ik, jank ik, scherp ik mijn klauwen

En huil ik, heel zachtjes
Omdat ik je zo mis
En niks liever wil dan jou
Voor de honderdste keer
Grenzeloos vertrouwen

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.