oude vrouw

Mijn oude buurvrouw – deel 2

Soms voelt tegen een oudere praten hetzelfde als tegen een kind. Ze kijken om zich heen en zien dingen die ze niet begrijpen, die je ze vervolgens uitlegt. Ik legde vandaag de pakketdienst van PostNL uit en dat die mij een bijzettafeltje en een spiegel had gebracht. “Jullie hebben het wel leuk samen hè,” zegt ze. Ik beaam dat. Vervolgens komt ze schoorvoetend uit op de bloemen die we haar toegestuurd hebben en dat ze daar ‘heel erg verlegen van werd’. “Ik ging gelijk op zoek naar mijn mooiste vaas, die is van kristal, want mijn man heeft die meegebracht vanuit

Lees meer

Mijn oude buurvrouw – deel 1

Ik kan me elke keer opnieuw voorstellen aan onze buurvrouw, want haar geheugen laat haar duidelijk al een beetje in de steek. “Rivka, dat is ook een bijzondere naam!” Annes naam vindt ze chique, “doe de groetjes aan Anne en zeg maar dat ze een héle chique naam heeft.” Altijd als ik haar tegenkom vertelt ze dat haar man dood is. “Mijn man is dóód” zegt ze dan, met de nadruk op dat woord, ‘dóód’. Alsof ze zichzelf ervan moet overtuigen dat het echt zo is. Daarna volgt de rest van het rijtje dode mensen, “mijn broers, mijn zus, sommige vriendinnen,

Lees meer
pijn

Pijn is pijn – lichamelijk verklaarbaar of niet

Een dokter die mijn zere heup betastte, waardoor ik al weken mank liep, vroeg me: “Huil je nou van angst of van de pijn?” Dat terwijl ik me al zo voor mijn tranen schaamde, want ik zou nooit mijn kwetsbaarheid laten zien aan iemand die ik niet ken. Van angst huilen deed ik dus zeker niet; ze deed me gewoon immens veel pijn door mijn heup aan te raken. Zuchtend gaf ze me maar een zware pijnstiller mee ‘want ze kon niks lichamelijks vinden’. Ik voelde me alsof ik haar hoogstpersoonlijk in haar ambt had aangetast. Hoe kon ik zoveel

Lees meer
kameleon

Kameleon

Ik heb lang gedacht dat ik te gevoelig was. Ik voelde haarfijn aan hoe iemand wilde dat ik zou zijn, en was dat vervolgens ook. Tot ik alles kon zijn, behalve mij. Een kameleon pur sang. Uiteindelijk hervond ik mezelf, maar merkte ik dat ik die skill van het transformeren op het juiste moment nog steeds heb. Ik kan grapjes maken om spanning weg te halen, de juiste dingen doen om te bereiken wat ik wil, aanvoelen welke toon ik aan moet slaan in een conversatie. Het is natuurlijk niet feilloos, maar ik merk dat het vaak werkt. Ik kan

Lees meer

Onvoldoende

En ineens bekruipt me het gevoel, dat ik door de mand zal vallen als ze zien wie ik daadwerkelijk ben. Niet lief genoeg, niet aandachtig genoeg. Ik schiet op alle punten tekort. Ben soms zonder woorden, als een leeg vat. Toch wil ik dan ook bij je zijn, maar ik ben zo bang dat mijn leegte niet goed genoeg blijkt. En dat ik dan weer uit alle macht mezelf probeer te vullen om toch maar diegene te zijn die je zoekt. Ik vul mezelf met lucht en buig me in alle vormen die je wil, maar uiteindelijk knal ik uit

Lees meer

Alternatieve route

Soms moet ik niet te lang nadenken, maar gewoon springen met mijn ogen dicht. Want ik denk zoveel na, dat de kans groot is dat ik eindeloos blijf twijfelen bij de rand. Ik sta stil, kom niet vooruit, veel te druk met peinzen en zeker moeten weten.Terwijl ik nooit absolute zekerheid zal krijgen en zoveel van beweging houd. Stilstaan maakt me ongelukkig en daarom moet ik af en toe gewoon gáán. En dan zie ik wel weer waar het schip strandt. Als het me niet bevalt, zie ik het maar gewoon als een alternatieve route, van waaruit ik ook weer

Lees meer