“Ben je van de fiets gevallen?”

Ik zit aan het bed waar mijn oma ligt opgebaard. Ik probeer haar nog eenmaal aandachtig in me op te nemen. Ik strijk met mijn vingers zachtjes door haar haar, over haar gezicht, haar handen. De tranen rollen over mijn wangen. Dwars daar doorheen vraagt mijn tante: “Zeg, wat heb jij eigenlijk met je hand gedaan?” Ik word ruw opgeschrikt. Mompel dat ik gevallen ben. Maar mijn tante neemt geen genoegen met dit antwoord. “Hoe kun je nou op die kant van je hand vallen? Was je op de fiets? Zag je de stoeprand te laat?” Ik lieg een verhaal

Lees meer

Vandaag ben ik lekker niet mindful

“Blijft je aandacht ergens op hangen?” vraagt de mindfulness­-meneer die ik heb opgezet omdat ik me voel als een hyper kind dat over een paar nachtjes slapen jarig is ja meneer, ja, lach ik hardop tegen de mp3-stem, ik heb jou opgezet omdat ik vo­lwassen ben en weet dat je niet te lang in de wolken kan lop­en omdat je dan onhe­rroepelijk valt en dat doet zo’n zeer dat je die lichtheid van die wolken dan ma­ar gaat mijden uit angst dat je nog een keer valt en nog een keer en dat het elke keer weer zo’n zeer doet

Lees meer