Acceptatie vs. destructiviteit

Voor ik het weet is het altijd ineens weer 12 uur. Je zou zeggen, ga dan slapen. Maar ik weet niet wat het is, ik blijf dan juist graag nog even wakker. M’n ogen vallen dicht, mijn lichaam is slap van vermoeidheid. Misschien is het de ontspannenheid, de dufheid die me bevalt. Het halfwazige. De afgelopen dagen waren heftig. Ik maakte grote keuzes, zwierf dissociërend rond. Ik was zo woedend op mezelf en gespannen dat ik mezelf kraste. Als ik dan naar de wondjes op mijn handen kijk voelt dat altijd logisch; het ziet eruit alsof ik gevallen ben of

Lees meer

De neurotransmitters zijn op

De psychiater zegt dat ik door mijn neurotransmitters heen ben. Dat verklaart mijn matte stemming van de afgelopen dagen en het gevoel dat niks me meer raakt. “Het lijkt wel alsof je LSD-trip gehad hebt” zegt de psychiater. Ik zit uitgeput bij haar in de spreekkamer, mijn focus is all over the place, ik val continu weg. Mijn ogen vallen dicht en mijn hoofd is leeg. Op simpele vragen als ‘wat ga je vandaag nog doen’ weet ik het antwoord niet. Mijn hoofd is een echoput vol leegte en een vage herinnering van angst en pijn. De afgelopen weken waren

Lees meer

Ode aan de farmaceutische industrie

Ik ben opgegroeid in een vrije school-gezin. Ons medicijnkastje werd gevuld door dr. A. Vogel, Bach Bloesems, homeopatische pilletjes en Arnica-zalf. Als ik buikpijn had, kreeg ik een kop thee, als mijn broertje hoofdpijn had deed mijn moeder Reiki (warme hand-oplegging) op zijn hoofd, als ik angstig was, stuurden ze mij naar de magnetiseur of de homeopaat. ‘Gewone pillen’ die slikte je niet zomaar, alleen als het echt uit de klauwen dreigde te lopen. De huisarts was niet helemaal te vertrouwen en aan dingen als anti-depressiva of bètablokkers zou je alleen maar hopeloos verslaafd raken. Toen ik 18 was, belandde

Lees meer

De vloek van intelligentie

Ik ben altijd zeer talig geweest en goed in het uitdrukken en doorzien van dingen. Als ik opstellen lees van mezelf van toen ik tien was, denk ik soms “Ach, mens, schei toch uit, doe niet zo wijs en ga met de poppen spelen.” Sommige 14-jarigen praten nog niet eens zoals ik daar praat. In feite is dat goed kunnen babbelen ook slechts een façade, waardoor mensen denken dat je alles altijd heel goed op een rijtje hebt. Met openheid in woorden heb ik geen moeite, maar wel in het laten aanhaken van mijn gevoel. Tegen huisartsen heb ik moeten

Lees meer

Alles is in beweging

“Als je zo heel veel om me geeft, zou je me ook laten gaan?” zingt de zanger van de band Van Dik Hout in het nummer ‘Dromendief’ Het is een goede vraag. Ik zou mijn vriendin Anne het liefst vastbinden, me aan haar vastklampen of haar in een doosje bewaren. Niets menselijks is mij vreemd, ook ik ken de impuls om me intens te willen verbinden aan mijn geliefde. Maar ‘liefde kent geen bezit en is geen bezit’ zegt de Arabische schrijver Kahlil Gibran in zijn boek De Profeet. ‘Schep ruimte in jullie samenzijn. Laat de hemelse wind tussen jullie

Lees meer