In mijn droom was er een meisje. Ze had psychische problemen en was uiteindelijk beland in een instelling. We konden haar volgen via een televisieserie. We zagen de psychiater komen, we zagen de wanhoop van het meisje en hoe dun ze was geworden. Samen met mijn naasten keek ik naar de documentaire. Ze hadden begrip voor het meisje, ze leefden met haar mee. Uiteindelijk gingen we langs bij het meisje en haalden haar op. We namen haar mee op vakantie. Ik bleef de hele tijd bij haar, hield haar hand vast, vroeg haar of het nog ging. Ik zei dat ik haar begreep, wees haar de mooie dingen aan op het vakantiegebied, zorgde ervoor dat ze genoeg at. Als ze moe was, nam ik haar op mijn rug. Toen er brand uitbrak in het gebied waar we op vakantie waren, zorgde ik ervoor dat ze veilig was. Ik wilde zelfs rennen met haar op mijn rug, maar dat weigerde ze. Door mijn hele droom heen voelde ik een enorme genegenheid voor haar. Eindeloos geduld en aandacht en liefde kon ik voor haar opbrengen. Mijn geliefden lieten mij voor haar zorgen, maar hadden ook respect voor haar. Ze hoefde niet weg, was meer dan welkom.

Het meisje leek heel erg op mij, maar ze wás mij niet en daarom kon ik goed voor haar zorgen en voor haar opkomen. Kon ik anderen eerlijk vertellen over haar moeilijkheden. Het meisje durfde te laten zien hoe ze zich voelde en ik zorgde voor haar.

Nu ben ik wakker en mijn buik is nog steeds vol zorgzaamheid voor het meisje. Ik voel haar lichaam nog losjes op mijn rug bungelen. Ik zie dat ze stoer is en fragiel, maar ik ben steeds bang dat ik haar verlies.

Ik ben geraakt omdat ik in mijn droom voor haar duizend keer meer liefde en zorg voelde dan voor mezelf, terwijl ik zo op haar lijk. Ik verdien ongetwijfeld evenveel toewijding en liefde van mezelf als zij kreeg in mijn droom. Ook durfde zij open te zijn, terwijl ik dat niet durf. Ze werd niet afgewezen, door niemand.

Ik wil dit onthouden, om er op moeilijke momenten naar terug te grijpen. Als ik voor zo’n meisje in mijn droom kan zorgen, kan ik dat ook voor mijzelf. Mijn dromen zijn vaak levensecht en verfijnd en ik kan het gevoel waarmee ik de zorg droeg nog precies terughalen. Ik wil dit niet vergeten. Er was zoveel zachtheid en zo weinig schaamte. Het meisje voelde zich vreselijk, maar ze had in ieder geval bestaansrecht.

Ik jaag alles waar het meisje voor staat in mij altijd weg. Ik haat het, voel me er schuldig over.

Het meisje in mijn droom mocht bestaan.

En ik wilde voor haar zorgen. Zij vond dat fijn en ik ook.

Ik wil niet meer tegen haar vechten. Klamp je maar vast meisje, op mijn rug. Of loop hand in hand met me. Ik wil voor je zorgen.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.