Hallo pleurisbank
daar ben ik weer
ik zit op je en kijk naar lichtjes in het water
de afwas deed ik huilend
m’n adrenaline gierde terwijl ik niks hoefde
misschien lopen er schimmige types achter me langs
maar erg vind ik dat niet
ik schreef op A4 hoe professioneel ik wel niet ben
terwijl ik me minder voel dan ooit
ze noemen het een curriculum vitae
ik denk niet in business-termen
mijn echte cv zou zijn ‘ik wil heel graag, niet alles lukt maar ik doe wel mijn best’
alles wat ik normaal leuk vind vind ik nu stom en vervult me met walging
zelfs de appel die ik eet is walging
hap – moeizame slik – weg
ik wil mensen om me heen die lezen of een muziekje luisteren
rommelen of tekenen of voor de tv hangen
zorgeloos zijn
niet dat afschuwelijk lege huis waar alleen de geluiden die ik zelf maak naargeestig galmen
denk aan de toekomst en zie schimmigheid vol met pijn
ik heb gewoon geen zin
en schrijven kan ik ook al niet
denk alleen maar ‘daar gaan we weer’
recidiverende depressieve stoornis ben je daar weer?
ik lees de wijze raad die ik gaf aan een ander en denk: wat een optimist
ik vind mezelf van vanmiddag een optimist
ik vind mezelf van vanavond een realist die gelijk heeft: het leven is kut en ik ook

Maar morgen weer een dag.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.