• 23 augustus 2017 409

    Had ik een dak dan schreeuwde ik er vanaf
    Hoe lief, eindeloos lief
    Had ik een lied dan zong ik uit volle borst
    Hoe mooi, eindeloos mooi
    Had ik een pen dan zou ik schrijven
    Hoe bijzonder, eindeloos bijzonder

    Door jou vullen halflege glazen zich
    Blijven zinkende schepen drijven
    Valt Icarus niet langer naar beneden

    Rolt Sisyphus nog eenmaal de steen omhoog

    Had ik een dak dan schreeuwde ik er vanaf
    Hoe jij, eindeloos jij
    Voor mij

    Bekijk gedicht
  • 22 augustus 2017 404

    Ik verspil al mijn energie
    Aan het gewicht van mijn gedachten
    Ik maak alles zwaar
    Mijn schoenen zijn vol lood

    De liefde vraagt me
    Om het open zijn te verdragen
    Maar soms wil ik niets liever
    Dan stilletjes sluiten

    En dan trekt het aan me voorbij
    Zonder me te raken
    Het goede en het slechte
    Ben ik weer onaantastbaar

    Het leven fluistert me toe
    ‘Blijf maar bij me’
    Maar soms ben ik vermoeid
    Sluit ik ramen en deuren

    En dan trekt het aan me voorbij

    Bekijk gedicht
  • 22 augustus 2017 401

    Ik ben al in rouw voor het einde er is
    Ben nu al heel bang voor wat nog niet begon
    Ik ben al verdrietig voordat ik je mis
    Denk donkere wolken voor stralende zon

    Wat nog niet gebeurde heb ik al gevreesd
    Elk rampenverhaal is door mij al bedacht
    Ik ga al naar huis voor de start van het feest
    Mijn ogen gesloten al lang voor de nacht

    Nog voor het bedriegen ben ik alvast kwaad
    Ik heb al verloren voordat ik wat geef
    Temidden van vrede voel ik al de haat
    En ben al gestorven terwijl ik nog leef

    Bekijk gedicht
  • 27 juni 2017 215

    Bank aan het water
    Wordt al steeds later
    Muts op m’n kop
    Gedachten non-stop
    Nacht in de gracht
    Niemand die wacht
    Verleden geen rust
    Stem die wat sust
    Ineengedoken
    Zie nog steeds spoken
    Wangen verbleken
    Vol met gebreken
    Ruisende bomen
    Warrige dromen
    Stemmen op straat
    Borst vol met haat
    Mensen op fiets

    Wil in je armen
    En verder niets

    Bekijk gedicht
  • 21 juni 2017 205

    Ik droomde je klein en zacht
    Dicht bij mij gekropen
    Bleek ik veiliger dan de nacht

    Je lag naast me opgekruld
    Een plekje gevonden
    Mijn bed met jou gevuld

    Je lijf was nog kleiner
    Je gezicht nog rond
    Samen was gewoon fijner

    Maar vandaag stond ik op
    Lag je niet in mijn bed
    Zat je slechts in mijn kop

    Daarom mis ik je dus
    Mijn ooit kleine broertje
    Ik altijd grote zus

    Bekijk gedicht
  • 14 juni 2017 199

    Ik wil rimpels in mijn gezicht
    Schaterend lachen, brullend huilen
    Ik wil zingen in het diepe
    En dansen in het felste licht

    Ik wil scheuren in mijn kleren
    Rozengeur, verrotte lucht
    Ik wil openstaan voor liefde
    En dat steeds opnieuw proberen

    Ik wil blaren op mijn voeten
    Het mooiste geluk, de grootste pijn
    Ik wil door en door ervaren
    Ik wil leven, ik wil zijn

    Bekijk gedicht
  • 31 mei 2017 183

    Ooit dansten zij in mij
    Het hart, de longen
    In hun ritmische cadans
    Vonkjes levensvuur spatten in het rond
    Ze maakten hun eigen zomer
    Zelfs als de sneeuw viel

    Maar nu houden ze mij slechts in leven
    Hun energie is schor gefluister
    Misschien zijn ze het dartelen verleerd
    Ze zijn terneergeslagen
    Creëren slechts nog doffe ademstoten

    Waartoe bewegen wij? hoor ik ze denken
    Bewegen wij slechts omdat niks ooit stilstaat?

    Mijn hart en mijn longen
    Ze hebben nog niet opgegeven
    Blazen warme adem
    Die dingen kan ontdooien
    En als het eenmaal dooit
    Dan kan de lente komen

    Bekijk gedicht
  • 12 mei 2017 143

    Er zit urgentie in me
    En wat ik wilde worden
    Dat bleek ik al te zijn
    Hoef ik niet langer na te jagen

    Een kunstenaar hoort niet thuis
    Op een kunstenaarsschool
    Want het leven zelf
    Is al een hele kunst

    Ik vlucht niet langer
    Het is tijd om thuis te komen
    En daar alles te vinden
    Wat ik zocht

    Soms ben ik in balans
    Maar vaak duik en graaf ik diep
    Tot mijn oren suizen
    En mijn lichaam pijn doet

    Kalmte is goed voor mij
    Maar in de pieken en de dalen
    Kom ik tot leven
    Tot er afgematte leegte rest

    En dan denk ik
    Nu ben ik op en kapot
    Maar de rit begint
    Altijd weer opnieuw

    Jij herkent me
    Vanuit de verte
    En ik reik je mijn hand
    Door de ruimte heen

    Om samen te leven
    En te vallen
    En te leven
    Léven

    Bekijk gedicht
  • 12 mei 2017 120

    De avond en de schemer zijn om in te zwerven
    Om gedachten en tranen de vrije loop te laten
    Er is een soort rust in de wereld en ik kan me al lopende verstoppen in het duister
    Op stenen muurtjes zitten mijmeren
    De koele lucht voelen stromen
    En ik ga nog niet naar huis
    Mijn voeten gaan pas terug als het in mij weer veilig is
    Als ik weer geloof dat ik het kan en niet verdwijn
    Me weer even stoer voel als ik diep vanbinnen ben

    Ik gedij in het mysterieuze van de lege straten en de verlaten parken
    Morgen is een onbeschreven dag
    Alles is weer nieuw en wat mij definieert is heus goed diep vanbinnen opgeslagen
    Met een veilige warme wand eromheen

    Het ritselt in mij en oude stemmen fluisteren hun bezweringen

    Maar in feite ben ik onaantastbaar en er is nog nooit iets van mij onherroepelijk verloren gegaan
    Ik vond alles vroeg of laat weer terug

    Ik ben veilig opgeslagen in mezelf en niemand die daar bij kan komen

    Bekijk gedicht
  • 12 mei 2017 118

    Ik speelde mooi weer
    Maar jij voelde striemende regen
    Rook mijn angstzweet
    En dit is wat je zag:
    Klein meisje weggedoken
    In nette grotemensenkleren
    Met passende confectie-lach

    Bekijk gedicht