Categorie: Dagboek

Ik voel me beter als ik buiten ben

Naar buiten gaan is niet dé oplossing voor depressie of ander psychisch leed, in mijn opinie. Soms is rechtop gaan zitten in je bed al de grootste klus en is de deur uitgaan letterlijk een stap te ver. Feit is voor mij wel dat ik me geheid wat beter voel als ik er eenmaal ben. M’n problemen lossen zich niet automatisch op als sneeuw voor de zon, maar het wordt wel tijdelijk lichter in mijn hoofd. De kleuren van de bomen in de zon en de vrouw aan mijn zijde zorgden er vandaag voor dat de tranen bijna in mijn

Lees meer

Niet lullen maar poetsen

Doorzetten. Volhouden. Niet opgeven. Uitpluizen. Positief denken. Allemaal dingen die als positief worden beschouwd. Als constructief, helpend, dé manier om vooruit te komen. Ook door mij. Want ik ben bij uitstek iemand van het ‘Niet lullen maar poetsen’-model. Is er een probleem? Meteen oplossen. Is er een negatieve emotie? Gelijk de oorzaak achterhalen. Loopt het even niet lekker? Direct kijken wat er anders kan. Deze aanpak heeft me ver gebracht. Want het zorgt ervoor dat ik me red. Dat ik nooit geheel ontspoor, dat het nooit volledig uit de klauwen loopt. Maar het zorgt ook voor veel druk. Want dat

Lees meer

Ik ben alleen, maar niet eenzaam

Ik struikel over de drempel van 2018, hup het nieuwe jaar in. Huil gelijk alles bij elkaar, kijk gedesillusioneerd naar het vuurwerk, met mijn gedachten mijlenver weg. Het jaar is schoon, fris en nieuw, maar ik ben dat niet. Alles wat ik in 2017 bij me had sleep ik zo mee het nieuwe jaar in. Schoon schip maak je niet met het verwisselen van een jaartal. Toch schieten mijn gedachten even terug naar oudjaar vorig jaar. Ik zat alleen thuis. Te moe om samen met mensen te kunnen zijn. Om 12 uur keek ik even door het dakraam naar al

Lees meer

Ik ben temperamentvol

In mij schuilt een temperamentvol wezen. Dit is me vaak verteld, maar even vaak heb ik het volledig afgezworen. Ik was de koningin van de beheersing, van de redelijkheid, van de controle en ik was er trots op. Ik zou nooit schreeuwen, slaan, schelden. Ik zou altijd rustig praten, mijn excuses aanbieden, over alles goed nadenken. Die oerwoede, dat vond ik maar dierlijk. Waarom zou je ten prooi vallen aan je meest primitieve gevoelens? Waarom zou je zo zwak zijn om jezelf niet in de tang te kunnen houden? Maar langzamerhand kom ik erachter dat het zo niet werkt. Want

Lees meer

Er zijn altijd duizend redenen om mezelf om de oren te slaan

Het zonnetje schijnt eindelijk weer eens door mijn raam, de lucht is zelfs behoorlijk blauw. Gisteren was een bizarre dag. Soms heb je zo’n dag dat alles ineens tegelijk gebeurt. De liefste mails, de tofste voorstellen, de meest intense momenten van besef. Een week in één dag gepropt, waar ik even van uit moet hijgen. Ik ga proberen de dingen stap voor stap te blijven doen, bij elke stap me bewust afvragend of het echt past bij mij. Mijn perfectionisme mag mee, maar ik ga proberen het niet al te verstikkend te laten werken. Eerder als bewakingsmechanisme van mijn principes

Lees meer

Er zijn zoveel perspectieven om een probleem te bekijken

Verschillende diagnoses, verschillende therapievormen, gegeven door verschillende therapeuten. Er zijn zoveel verschillende perspectieven om een probleem te bekijken. En elke hoek heeft me wat geleerd. Er is geen absolute waarheid. Vaak is er zelfs niet één absolute diagnose. Een diagnose als pijl op de weg: Dit en dat kun je doen voor herstel. Meer is het niet, voor mij. Het allermeeste heb ik gehad aan het vertrouwen wat therapeuten mij gaven. De soort therapie die ze gaven bleek dan ondergeschikt. Als ze in mij vertrouwden, hoop hadden voor mij en keken naar wie ik echt ben, dan voelde ik me

Lees meer