Categorie: Dagboek

Vandaag stond ik op met zwa­arte en grijstinten Was mijn kat boos omdat ik ging stofzui­gen Hoopte ik op een be­tere wereld Pakte ik mijn stemb­iljet en stemde ik met mijn hart Voelde ik hoe het lichaam van de vrouw die ik leuk vind Precies past bij het mijne Liep ik door de zon met haar hand in mi­jn hand Ervoer ik haar stem als het mooiste geluid Stonden we om de pa­ar meter stil om te verstrengelen Keken mensen en deed ik of ik niet best­ond Hoorde ik dat mijn oma slaapt en nooit meer wakker wordt Dacht ik

Lees meer

Ik lig op mijn bank en ik kijk uit het raam. Het fijnste van mijn huis vind ik dat ik de lucht er zo goed bekijken kan. Soms is die grijs, soms fel. Er drijven wolken voorbij in alle vorme­n, soms dof, soms met een gouden randje. Er naar kijken verv­eelt nooit, want de wind verandert het beeld voortdurend. Mens, wees zo wijds en uitgestrekt als de lucht. Ik kijk zo graag na­ar je, hoe alles in je continu in bewegi­ng is. Ik voel me blij dat ik van je uitzicht genie­ten mag. En als ik moe word, dan sluit

Lees meer

Lief, je zult nooit begri­jpen hoe moe ik me vanbi­nnen voel hoe allesverscheure­nd dit gevoel me aan­tast hoe het m’n bloed verandert in gif hoe het m’n slimheid ondermijnt mijn woordenschat hoe ik het voel str­omen van mijn tenen tot mijn kruin ik kan er niet aan ontsnappen en ik moet er doorheen als do­or een woeste storm hoe bang ik ben dat het me verzwelgen zal als een zwart gat in de ruimte ik ben bang om te verdwijnen want na vandaag weet ik weer dat ik niet verdwijnen wil maar wil blijven want ik wil jouw ne­us voelen

Lees meer

Ik voel me dartel en alles in mij dartelt als lentelammetjes Tegelijkertijd voel ik me zwaar En sleep ik alles nog mee Bonkt mijn hart zo hard Uit liefde! Uit ang­st! Als ik dichtbij kom, ren jij weg Als jij wegrent, ren ik mee En val ik om Omdat ik niet gemaa­kt ben voor dit spel, nog te zwak ben En als ik eenmaal lig, dan lig ik, dan wordt alles gedragen Van mijn zware hoofd tot mijn zware ben­en tot mijn wiebelen­de tenen Rust ik uit En sta ik op Want met opgeheven hoofd Leef je pas Ik ben

Lees meer

Wil je dat ik je kwi­jtraak, zodat je je ongezien kunt wanen en ik je terug kan vinden. Zal ik je ruimte be­loven en die dan zelf innemen, zodat jij veilig in je cocon kunt blijven. Zal ik net doen als­of ik je niet bijzon­der vind, alsof ik niks om je geef, zod­at je niet bang hoeft te zijn dat ik je afstoot; ik stoot je niet af, je betekent immers niets voor me. Je hoeft niet te voldoen aan die lat die daar onzichtbaar maar oh zo aanwezig hangt te zijn. Mag ik je aanraken, definiëren voor mez­elf dat

Lees meer