Auteur: Rivka Ruiter

‘Triggers’ – subjectiefje 3

Als kind was ik heel erg gevoelig voor triggers. Niet dat iemand dat woord toen al gebruikte, maar dat terzijde. ‘Hooggevoelig’ zei mijn moeder. Dat kan wel zo zijn, dacht ik, maar ik wil die films gewoon kunnen zien. Ik wil de krant gewoon kunnen openslaan. Ik wil het nieuws kunnen kijken. Dus begon ik mezelf langzaamaan met die triggers te confronteren. Eerst met mijn ogen dicht, toen met één oog open, daarna volledig gefocust. Ik merkte dat de heftigheid afnam en dat ik het aankon. Als je sommige mensen op Instagram moet geloven is de wereld er eentje vol

Lees meer

‘Werk en persoonlijkheid’ – subjectiefje 2

In deze serie vraag ik jullie om een onderwerp. Over één van de ingestuurde onderwerpen schrijf ik dan een kort stukje. Het onderwerp, oftewel het subject, bekeken vanuit mijn perspectief. Een ‘subjectiefje’ dus. Het onderwerp van vandaag is: ‘Zegt het werk dat iemand doet ook altijd iets over zijn/haar persoonlijkheid?’ Misschien heeft iedereen wel een gat in zijn persoonlijkheid. Een pijnlijke leegte, die zich uit in onverdraagzaamheid, eenzaamheid, obsessie, rusteloosheid, ambitie. Alles om er maar ‘iets’ in te gooien. De liefde van je kind of je geliefde, maatschappelijk aanzien, het mooiste huis, de nieuwste gadgets, of de beste of meest

Lees meer

‘Lotgenotencontact’ – subjectiefje 1

In deze serie vraag ik lezers om een onderwerp te noemen. Over één van de ingestuurde onderwerpen schrijf ik dan een kort stukje. Ik bekijk daarin het onderwerp, oftewel het subject, vanuit mijn perspectief. Een ‘subjectiefje’ dus.Het onderwerp van vandaag is: Lotgenotencontact. De van Dale vertelt je bij het woord ‘lot’ over toeval, onvoorspelbaarheid en omstandigheden.Bij het woord ‘genoot’ wordt er verhaald over iets samen bezitten, iets samen delen.Deel je met een lotgenoot dan samen een onvoorspelbaar toeval? Deel je dezelfde weg, dezelfde afloop? Ik vraag het me af.Ik zie hoe mensen zich aan elkaar vastklampen. Gaat de ene ten

Lees meer

Depressief, maar niet alleen

Onlangs ging ik door een depressie. Meer dan een maand lang werd ik elke ochtend ontzéttend somber wakker. Dit hield gedurende de hele dag aan. Ik voelde me ook verdoofd, alsof er een zware deken over me heen lag. Daarbij dacht ik veel na over de dood. ‘Je kan er net zo best niet zijn. Je wordt toch niet gemist.’ In eerste instantie keek ik niet heel gek op van deze gedachten en gevoelens. Door mijn persoonlijkheidsproblematiek ben ik wel gewend aan moodswings. Die depressieve momenten kunnen razendsnel opkomen, maar zakken vaak ook even snel af. Maar dit gemoed bleef

Lees meer

Laten we ons eerst inzetten voor waardig ouder worden

Als ik nadenk over de term ‘voltooid leven’ dan zie ik een leven voor me met een logisch chronologisch verloop. Je wordt geboren, gaat naar school, gaat aan het werk, krijgt een liefje en kinderen, gaat met pensioen. Daarna komt de ‘laatste fase’. Het liefje sterft misschien eerder dan jij en ook je vrienden zijn de pijp uit. Je bent al twintig jaar gestopt met werken en bent niet langer van maatschappelijk nut. Je krijgt ouderdomskwaaltjes. Lastig, want moeilijk te rijmen met de actieve persoon die je altijd bent geweest. Soms wens je dat je stilletjes zou wegglijden in je

Lees meer

Zomaar wat dingen die ik leerde in therapie

Je leert veel in therapie. Althans, dat is voor mij het geval. Ik noem eens wat lessen. Doe er vooral niks mee, ik ben namelijk geen goeroe. … Niemand komt me redden. Dat klinkt hard en dat is het ook. Ik kan me wel laten steunen door mensen, maar uiteindelijk moet ik het zelf doen. Dit is een cliché, maar het is waar. Anderen kunnen niet voor mij de trap oplopen en ze kunnen mij ook niet helemaal naar boven tillen. En zelfs als dat ze dat zouden kunnen… Zou ik het willen? Ergens komen, zonder zelf te lopen? Ik

Lees meer