Auteur: Rivka

Leven met een psychisch rommelhoofd is topsport

Leven met een psychisch rommelhoofd is topsport. Het vraagt om discipline, toewijding, zelfkennis, doorzettingsvermogen, genoeg rust nemen, grenzen confronteren. Het is als leren rijden op een héél onstuimig paard. Alleen een gedisciplineerde ruiter krijgt het onder de knie. En zelfs dan slaat het dier nog wel eens op hol. Ik ben heel lang in therapie geweest om grip te krijgen op depressie, angst, persoonlijkheidsproblematiek, vermoeidheid en pijn. Ik heb medicatie gekregen en handenvol tools om te achterhalen waardoor mijn gevoel, mijn gedachten en mijn gedrag zo verstoord waren geraakt en hoe ik dit kon veranderen. Het gaat beter dan een

Lees meer

Eventjes zwart, vooruit dan maar

Ik houd heel erg van kracht en optimisme en licht in duisternis, dat soort dingen. Het hoeft niet alleen maar positief en ik moet wel geloven wat iemand zegt. Of er moet iets moois besloten liggen in het zware, het pijnlijke, een leermoment of dat iemand zichzelf herpakt. Ik ben behoorlijk streng; gewoon slachtofferig zielig en zwart zijn, daar kan ik heel slecht tegen. Al helemaal bij mezelf. Gisteren voelde ik hoe iets wat ik maar omschrijf als depressie zich toch om mijn nek had weten te worstelen. Dat plakt dan zo de hele dag aan alles wat je doet

Lees meer
oude vrouw

Mijn oude buurvrouw van 89 – deel 2

Soms voelt tegen een oudere praten hetzelfde als tegen een kind. Ze kijken om zich heen en zien dingen die ze niet begrijpen, die je ze vervolgens uitlegt. Ik legde vandaag de pakketdienst van PostNL uit en dat die mij een bijzettafeltje en een spiegel had gebracht. “Jullie hebben het wel leuk samen hè,” zegt ze. Ik beaam dat. Vervolgens komt ze schoorvoetend uit op de bloemen die we haar toegestuurd hebben en dat ze daar ‘heel erg verlegen van werd’. “Ik ging gelijk op zoek naar mijn mooiste vaas, die is van kristal, want mijn man heeft die meegebracht vanuit

Lees meer

Mijn oude buurvrouw van 89

Ik kan me elke keer opnieuw voorstellen aan onze buurvrouw, want haar geheugen laat haar duidelijk al een beetje in de steek. “Rivka, dat is ook een bijzondere naam!” Annes naam vindt ze chique, “doe de groetjes aan Anne en zeg maar dat ze een héle chique naam heeft.” Altijd als ik haar tegenkom vertelt ze dat haar man dood is. “Mijn man is dóód” zegt ze dan, met de nadruk op dat woord, ‘dóód’. Alsof ze zichzelf ervan moet overtuigen dat het echt zo is. Daarna volgt de rest van het rijtje dode mensen, “mijn broers, mijn zus, sommige vriendinnen,

Lees meer
pijn

Pijn is pijn – lichamelijk verklaarbaar of niet

Een dokter die mijn zere heup betastte, waardoor ik al weken mank liep, vroeg me: “Huil je nou van angst of van de pijn?” Dat terwijl ik me al zo voor mijn tranen schaamde, want ik zou nooit mijn kwetsbaarheid laten zien aan iemand die ik niet ken. Van angst huilen deed ik dus zeker niet; ze deed me gewoon immens veel pijn door mijn heup aan te raken. Zuchtend gaf ze me maar een zware pijnstiller mee ‘want ze kon niks lichamelijks vinden’. Ik voelde me alsof ik haar hoogstpersoonlijk in haar ambt had aangetast. Hoe kon ik zoveel

Lees meer
kameleon

Kameleon

Ik heb lang gedacht dat ik te gevoelig was. Ik voelde haarfijn aan hoe iemand wilde dat ik zou zijn, en was dat vervolgens ook. Tot ik alles kon zijn, behalve mij. Een kameleon pur sang. Uiteindelijk hervond ik mezelf, maar merkte ik dat ik die skill van het transformeren op het juiste moment nog steeds heb. Ik kan grapjes maken om spanning weg te halen, de juiste dingen doen om te bereiken wat ik wil, aanvoelen welke toon ik aan moet slaan in een conversatie. Het is natuurlijk niet feilloos, maar ik merk dat het vaak werkt. Ik kan

Lees meer