Voor ik het weet is het altijd ineens weer 12 uur. Je zou zeggen, ga dan slapen. Maar ik weet niet wat het is, ik blijf dan juist graag nog even wakker. M’n ogen vallen dicht, mijn lichaam is slap van vermoeidheid. Misschien is het de ontspannenheid, de dufheid die me bevalt. Het halfwazige.
De afgelopen dagen waren heftig. Ik maakte grote keuzes, zwierf dissociërend rond. Ik was zo woedend op mezelf en gespannen dat ik mezelf kraste.
Als ik dan naar de wondjes op mijn handen kijk voelt dat altijd logisch; het ziet eruit alsof ik gevallen ben of gestruikeld. Het rare aan psychisch leed is dat het vaak onzichtbaar is. De heftigheid van een moment bestaat vaak alleen nog in overschaduwde gedachten. De kleine wondjes vormen gek genoeg een heel logisch teken van een innerlijke strijd die gewoed heeft.
Ik verbaasde mezelf weer over de hardheid waarmee ik mezelf altijd behandel. De haat en de woede die opkomt richting mezelf als ik niet functioneer zoals ik dat idealiter voor mij zie.
Het opvallende aan mijn persoonlijkheid is dat ik enerzijds altijd ontzettend krachtig ben. Ik weet vaak precies wat goed voor mij is en ik ga met heftige problematiek vaak heel slim om. Ik ben ontzettend goed in mezelf herpakken. Anderzijds zit er iets in mij dat ontzettend destructief is. Dat me continu onderuit trapt, vaak de hele dag door, zelfs onbewust.
Er is een diepe onderliggende haat tegen wat ik ben en daarnaast een diepe acceptatie. Ze bestaan naast elkaar en dat contrast is soms apart. Zelfs de psychiater vindt het een apart fenomeen.

De accepterende kant vraagt zich soms met tranen in de ogen af waar die hatende kant vandaan komt. Waar is deze ontstaan? Waarom was het nodig dat ze ontstond?
Het zou me zo ontzettend veel lucht geven als ik mezelf de ruimte gaf en mezelf niet zo genadeloos zou afstraffen in m’n hoofd. Het is alleen echt een proces om dit niet te doen, vaak gebeurt het en sta ik er met verbazing naar te kijken.
Hoe Rupi Kaur het beschrijft raakte me: “The way you speak of yourself, the way you degrade yourself into smalness is abuse.” Als ik mezelf intern zo afransel, is dat eigenlijk gewoon mishandeling.

Ik zou zo graag volledig achter mezelf willen staan. Maar ik vrees dat er nog heel wat afgevochten zal worden in mijn hoofd en in mijn lijf.
Soms zijn er momenten waarop ik al voel hoe het is, het volledig ondersteunen van jezelf. Dat zijn magische momenten van ongekende kracht. Ik hoop ze nog vaker te gaan vinden.
Ze staan symbool voor wie ik wil zijn. “Wees autonoom” hangt er op mijn muur. Het was een van de eerste dingen die de psychiater tegen me zei, in een periode dat ik me nog grotendeels liet leiden door wat iedereen van me verwachtte.
Nu is het bijna een jaar later en alle verwachtingspatronen die men van mij had, heb ik wel zo ongeveer doorbroken. Soms krijg ik een glimp te zijn van de persoon in mij.
Ik ben als de beeldhouwer met zijn marmeren steen. Het beeld zit al in de steen verstopt, nu moet ik het er nog uit zien te hakken. Niet te snel en te onzorgvuldig, soms ook even uitrusten en goed kijken.

Inmiddels is het half 1 ‘s nachts en het voelt alsof ik al half in slaap ben. Er zijn nog zoveel dingen te ontdekken. Ik heb geen idee meer wat het leven van mij vraagt en vaak vind ik het leven ronduit vervelend, ik geef het maar eerlijk toe. Maar als ik dan toch een ding hoop in dit leven, is het dat ik steeds meer kan leven en durf te leven vanuit mijzelf. Hoe zweverig dat ook moge klinken.

Ik ben iemand anders dan ik dacht. Soms voelt het alsof ik opnieuw ben geboren en alles opnieuw moet ontdekken. Voor sommige mensen die mijn oude zelf kennen zou een geboortekaartje met wat toelichting misschien zo gek nog niet zijn.
Waarvoor al dat gewroet in de eigen psyche goed is, weet ik ook nog niet. Ook dat blijft nog even een raadsel. Daarover misschien de volgende keer meer. Voor nu gaat dit meisje van de nacht slapen.

  1. leegschrift says:

    Van jezelf houden is een groot goed. Er is niks zweverigen aan. Zelfhaat dat is lekker verstandig. Hou jezelf niet voor de gek zeg. Blijf lopen op je eigen manier. Voel dat je leeft. Hervind jezelf. Liefs,

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.