4 december 2017

Ik bestudeer de schuwe kat op het terras en voel me vreemd verbonden. Ze schrikt precies op dezelfde momenten als ik. Bij het geschuif van een stoel, een tik tegen een tafel, het gegil van een kind. We spitsen synchroon onze oren, alvorens weer te kunnen ontspannen. Uiteindelijk laat ze zich verpakken in een deken, nadat ik haar voorzichtig aan me heb laten wennen. Niet zomaar aanraken, haar eerst even laten ruiken en scannen. Zie je, we lijken echt op elkaar. Ik ben gek op schuwe wezens zoals zij. Nu nog gek worden op mezelf.