Ik weet niet in hoeverre ik wil passen in deze wereld. Ik vind het daar namelijk niet per se leuk. Het is voornamelijk een decorum met zelfverzonnen regels waar men zich dan alsnog heilig aan dient te houden. Een wereld waarin we slaafs nastreven wat we zelf hebben bedacht. Nee, ik creëer dan toch liever m’n eigen baby-universum, waarnaar ik kan terugkeren als ik de wereld zat ben. Maar ik wil daar wel graag mij kunnen zijn, met alles wat bij me hoort. Ik wil geen dingen meer verzwijgen die ik eigenlijk zou willen delen. Me niet groter voordoen dan ik ben. Dingen doen die niet goed zijn voor mij, puur gebaseerd op wat een ander misschien van mij verwacht. Maar het nastreven hiervan kost lef en soms verlies ik mezelf even uit het oog. Ik strijk mensen liever niet tegen de haren in, wil niet onnodig pijn doen. Maar iets in mij wil ook schijt hebben en pal voor mezelf gaan staan. Het is een wankel evenwicht, maar wel een interessante. Strijden voor mezelf, maar niet verworden tot een asociaal persoon. Dat is wat ik probeer.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.