Ooit dansten zij in mij
Het hart, de longen
In hun ritmische cadans
Vonkjes levensvuur spatten in het rond
Ze maakten hun eigen zomer
Zelfs als de sneeuw viel

Maar nu houden ze mij slechts in leven
Hun energie is schor gefluister
Misschien zijn ze het dartelen verleerd
Ze zijn terneergeslagen
Creëren slechts nog doffe ademstoten

Waartoe bewegen wij? hoor ik ze denken
Bewegen wij slechts omdat niks ooit stilstaat?

Mijn hart en mijn longen
Ze hebben nog niet opgegeven
Blazen warme adem
Die dingen kan ontdooien
En als het eenmaal dooit
Dan kan de lente komen

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.