Sommige wapens heb je nooit laten vallen
Liggen klaar voor gebruik bij elke vorm van dreiging die je doet beseffen dat je leeft en dat je het beschermen wil

Het is verdomde kwetsbaar

Ik sta met gespannen boog te wachten op een aanval wetende dat het gevaar reeds week
Maar alertheid is als de waakhond die zich niet weg laat sturen
Oren gespitst
Klaar om te bijten

Ik nam een kijkje in mijn kern en zag dat ik gevochten heb
Dat ik zelfs kracht kon putten uit de laatste ademteug

In mij zit leven en ik wil jou ook laten leven
Maar schreeuwen dat het veilig is heeft nog nooit iemand geholpen

In gedachten fluister ik tegen mezelf dat ik het waard ben
Deze hele tocht en dit gevecht

De wegen lijken verraderlijk schoon maar het gevaar schuilt en woest druis ik er tegenin
Als ik me altijd zou laten leiden door pijn en en angst dan was ik
als de stilgevallen klok
de schoen bungelend aan een tak
de bij na het verliezen van de angel

Ik zou reddeloos verloren zijn en slechts bestaan met symptomen van leven
Maar echt bestaan deed ik dan niet

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.