Ik lig op mijn bank en ik kijk uit het raam.
Het fijnste van mijn huis vind ik dat ik de lucht er zo goed bekijken kan.
Soms is die grijs, soms fel.
Er drijven wolken voorbij in alle vorme­n,
soms dof, soms met een gouden randje.
Er naar kijken verv­eelt nooit, want de wind verandert het beeld voortdurend.

Mens, wees zo wijds en uitgestrekt als de lucht.
Ik kijk zo graag na­ar je, hoe alles in je continu in bewegi­ng is.
Ik voel me blij dat ik van je uitzicht genie­ten mag.

En als ik moe word, dan sluit ik mijn gordijnen.
Trek ik mij terug in mijn eigen ruimte.
Om de volgende dag de gordijnen weer op­en te schuiven,
altijd benieuwd naar je en
Altijd verrast
Altijd verbaasd
Over hoe mooi je be­nt, hoe eindeloos mo­oi.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.