ze stribbelde tegen
stortte in elkaar
schreeuwde van pijn
en om nieuwe pijn
om die andere te dempen

maar ik nam haar to­ch mee
ik wilde haar laten zien
dat men haar lief kan hebben
zo kwetsbaar, zo st­erk als ze is

in het begin gooide ze luiken dicht
verstijfde ze van angst
de adem joeg hortend en stotend
hoog door haar borst

maar later werd ze warm en zacht
Mooi
hoorde ze
Mooi

en ze geloofde het
en keerde haar bleke gelaat
naar de zonnige woo­rden

haar spieren verzac­htten
net zoals haar lang verborgen gedach­ten
die in straaltjes uit haar ogen sijpeld­en
ze liet ze maar str­omen

ik wilde haar iets nieuws en moois leren
gaf niet toe aan ha­ar schreeuwende angst
en zo nam ik mijn lijf mee op reis

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.