Zomaar wat dingen die ik leerde in therapie

Je leert veel in therapie. Althans, dat is voor mij het geval. Ik noem eens wat lessen. Doe er vooral niks mee, ik ben namelijk geen goeroe. … Niemand komt me redden. Dat klinkt hard en dat is het ook. Ik kan me wel laten steunen door mensen, maar uiteindelijk moet ik het zelf doen. Dit is een cliché, maar het is waar. Anderen kunnen niet voor mij de trap oplopen en ze kunnen mij ook niet helemaal naar boven tillen. En zelfs als dat ze dat zouden kunnen… Zou ik het willen? Ergens komen, zonder zelf te lopen? Ik

Lees meer

De echte wereld is niet triggervrij

Stel nou dat we offline net zo hysterisch zouden reageren op triggers als online. Wat een hilarische taferelen zou dat opleveren! Gillende mensen op straat, iemand die midden in een gesprek zijn handen voor zijn ogen slaat, iemand die hysterisch “BLOOOOOCK BLOOOOOOCK” begint te krijsen middenin de les… Triggers, ze bestaan echt. Cues die mensen kunnen herinneren aan een traumatische ervaring. Helemaal voor mensen met PTSS kan dit enorm vervelend zijn, want zo’n trigger kan je terugslingeren naar het herbeleven van de traumatische situatie. Dit kan het leven van iemand met PTSS flink belemmeren. Echter zie ik mensen zónder PTSS

Lees meer

Mijn oude buurvrouw – deel 4

De bel gaat. Het is de oude buurvrouw. Ze vraagt of ik wil komen. Op blote voeten loop ik naar beneden en ik stap haar hal binnen. Ze lijkt in de war. Ze is haar telefoon kwijt. Maar het ergste is: haar broers zouden komen, ze zouden haar naar haar moeder brengen, ze zou eindelijk ‘naar huis’ gaan. “Maar ze komen ineens niet!” zegt ze met gebroken stem.  Ik weet waarom ze niet komen. Ze zijn al jaren overleden, net als haar man en haar ouders. Het is een waarheid die je moeilijk kunt vertellen aan een demente vrouw die

Lees meer

Undercover in het normale leven

Sinds een paar weken heb ik twee baantjes. De ene is echt een ‘grote mensenbaan’ op een kantoor. De ander is meer een studentenbaantje, maar toch: sinds kort ben ik onderdeel van het werkende leven. Gaat me dat gemakkelijk af? Nee. Mijn hoofd heeft van de nature de neiging de verkeerde kant op te trekken als ik niet oplet. Richting zelfhaat, streberigheid, achterdocht, suïcidaliteit, onzekerheid, somberheid, pessimisme, somatiseren. Ik moet mijn hoofd actief bijsturen, elke dag weer. Bouwen aan De Nieuwe Werken, zo noemt mijn psychiater het. Nieuwe wegen aanleggen in je hoofd en bewust besluiten deze te bewandelen in

Lees meer

“De angst die je draagt, hoef je niet te verbergen”

Er is voor mij echt een verschil tussen angst en een angststoornis. Angsten kennen we allemaal en kunnen enorm vervelend zijn. Maar een angststoornis bepaalt iemands leven. Iemand heeft daar in zodanige mate last van dat het dagelijks functioneren ernstig belemmerd wordt. Ik zal wat vertellen over de uitingen van angststoornissen die ik heb gehad. Een werkgroep in moeten lopen, maar zo misselijk worden dat ik het lokaal uit rende en buiten stond te huilen alsof ik net een ramp had overleefd. Op het podium staan zingen, maar zo kortademig worden en zo licht in mijn hoofd dat ik drie

Lees meer

Durf de pijn te dragen

Bij ‘psychische pijn’ denk ik aan: angst, teleurstelling, somberheid, eenzaamheid, gekwetst voelen, liefdesverdriet, rouw, zelfhaat, verlating etc. Kortom: alles wat je diep vanbinnen raken kan, wat ‘je hart doet breken’. In dit artikel ga ik in op deze vorm van pijn. Zijn we nog in staat die pijn gewoon te drágen, in plaats van haar dwangmatig te willen verlichten, omzeilen of weg te maken? Je mag hopen dat ‘pijn’ en ‘tevredenheid’ enigszins in balans met elkaar zijn in je leven. Mocht die balans heel scheef uitslaan, dan is het logisch om te kijken of dit te herstellen valt. Maar om

Lees meer